Je draait een “schone” was.
Maar in de rubberrand rond de trommel kan ondertussen een biofilm met schimmels, bacteriën en huidresten groeien.
En die eindigt dus… in je kleding.
De kweekkamer in je badkamer
De manchet – die zachte rubberring – is technisch onmisbaar.
Zonder die rand geen waterdichte deur, geen wasprogramma.
Maar precies die vorm, met plooien en kieren, maakt er een perfecte val voor haar, zeepresten, vet en textielvezels van.
Altijd vochtig.
Bijna geen licht.
Warmte na elke wasbeurt.
Volgens onderzoek in Nature Microbiology kunnen zulke vochtige huishoudzones een complex ecosysteem van micro-organismen vormen, vergelijkbaar met wat er in afvoerputjes leeft.
En ja, dat ruik je.
Mocht je denken dat dit detail is: een studie die in samenwerking met de European Centre for Disease Prevention and Control werd aangehaald, waarschuwt dat slecht onderhouden wasmachines zelfs resistente ziekenhuisbacteriën kunnen herbergen.
Niet in een lab.
Gewoon.
Thuis.
Wat er echt in die rubberrand blijft hangen
Bij elke wasbeurt stapelt zich meer op.
Eerst onschuldig: pluisjes, zand, wasmiddelklonters.
Daarna: schimmelsporen, bacteriën, slijmerige aanslag.
Gevolg:
- Hardnekkige muffe geur, zelfs in “frisse” was
- Grijze waas op witte kleding
- Potentiële allergische reacties bij gevoelige huid
- Snellere slijtage van de manchet zelf
Experts in huishoudhygiëne raden daarom een intensieve reiniging minstens één keer per week aan, specifiek van die rubberrand.
Niet van de trommel. Van de rand.
En precies daar gaat het vaak mis.
De brute realiteit van een “diepe schoonmaak”
De methode uit het artikel is radicaal eenvoudig: 3 schone doeken, pure bleek en 2 uur tijd.
Eerst alles wat je ziet verwijderen: haren, zand, stukken wasmiddel.
Met een doek, borstel of gewoon je (beschermde) handen in de plooien.
Daarna worden drie volledig schone doeken doordrenkt met bleek.
Elke doek wordt diep in een andere sectie van de rubberrand gehaakt, zodat de volledige cirkel bedekt is.
Twee uur lang werkt de bleek in op de biofilm, schimmel en bacteriën in de kleinste poriën van het rubber.
Pas dan haal je de doeken weg en veeg je na met een vochtige doek om resten te verwijderen.
Pas nu is je “schone was” echt schoon.
Source: elEconomista.es
